Yann Tiersen - Comptine d'un autre été l'après-midi By Apollwnas

Είναι απόγευμα Σαββάτου και είπα να πάω ένα περίπατο να κρυφτώ ανάμεσα στους νέους έτσι απλά για να κλέψω λίγη απ` τη χαρά και τη ζωντάνια τους,τα βήματα μου όμως μ`έφεραν σε μέρη γνώριμα και στο μυαλό μου έρχονται βροχή οι αναμνήσεις. Πάντα νόμιζα πως ήταν χθες όταν γρήγορα ερχόμουνα κοντά σου να βρεθώ, σε θυμάμαι, θυμάμαι τα μαλλιά σου ήταν ολόξανθα ίδια με το χρυσάφι ενώ τα μάτια σου λαμπερά και καταπράσινα σαν μαργαριτάρια τυλιγμένα από κοραλλένιους σπόγγους, θυμάμαι τ`άρωμα σου μια γλυκιά μα ελαφριά μυρωδιά βανίλιας αναμειγμένη με τη μυρωδιά του κορμιού σου να πλέει διάχυτη γύρω σου.
Όλα αυτά όμως ήταν όταν ήμασταν ακόμα νέοι, τα χρόνια πέρασαν, τα πρόσωπα μας χαράχτηκαν από το χρόνο καθώς το αναθυμητό σου σκοτώνει λίγο λίγο την καρδιά μου που δεν αντέχει πια τον πόνο των συναισθημάτων, γέρασα μα θέλω για άλλη μια φορά να βρεθώ αντιμέτωπος τις αναμνήσεις μου, για άλλη μια φορά θέλω να κοιτάξω το παρελθόν κατάματα και να του πω πως είμαι ακόμα εδώ και δεν ξεχνώ. Έτσι λοιπόν ανεβαίνω το μονοπάτι μας για να κάτσω για τελευταία φορά στο βράχο μας που είναι ακόμα εκεί. Θυμάμαι εδώ καθόμασταν αγκαλιά και σου ψιθύριζα το πόσο σ`αγαπώ, να και το δέντρο που ακουμπούσαμε υπάρχει ακόμα και παρόλα τα χρόνια που πέρασαν αυτό παραμένει εδώ αγέρωχο κρατώντας κρυμμένα καλά τους έρωτες που έχει ζήσει. Υπάρχει ακόμα χαραγμένο τ`όνομα μας, θυμάμαι που στα χέρια μου σε κράταγα ψηλά για να το γράψεις και σου έλεγα μόλις φτιάξαμε μια ανάμνηση και να που έμεινε αναλλοίωτη στο χρόνο να θυμίζει μια αγάπη που πέρασε από εδώ. Σηκώνω το μπαστούνι μου κι αγγίζω τα ονόματα μας νοιώθω τα μάτια μου υγρά, τα δάκρυα μου όμως έχουν πια στερέψει, η καρδιά μου θέλει να κλάψει τα μάτια μου όμως δε μπορούν άρχισαν να πονάνε, η θέληση της καρδιάς μου όμως ήταν πάντα πιο ισχυρή και τα δάκρυα πλημμύρισαν το πρόσωπο μου, κυλάνε αργά και καυτά χαράζοντας καινούργιες διαδρομές, σαν το διψασμένο χώμα η καρδιά μου τραβάει τα δάκρυα μου όμως τα δάκρυα γίνανε πολλά και νοιώθω πως πνίγομαι. Η μορφή σου χαράχτηκε ξαφνικά στη ματιά μου, είσαι νέα και γεμάτη ζωή είσαι όμως λυπημένη και μου λες αντίο, δε σε καταλαβαίνω σε κοιτώ και σου χαμογελώ, νοιώθω περίεργα σαν κάτι ν`άλλαξε, έχει περάσει πολύς καιρός από την τελευταία φορά που ένοιωσα τόσο ήρεμος και γαλήνιος νοιώθω ζεστασιά και ασφάλεια όπως τότε που με κράταγες σφιχτά στην αγκαλιά σου, σου ψιθυρίζω αντίο, σ`αγαπώ. Είμαι νεκρός, τα μάτια μου είναι ανοιχτά ενώ το πρόσωπο μου βρεγμένο και ζεστό από τα δάκρυα, είναι όμως παράξενο, χαμογελάω είμαι ευτυχισμένος, θα `ναι γιατί είσαι εδώ να με αποχαιρετήσεις, ναι! Είμαι ευτυχισμένος γιατί είσαι εδώ μαζί μου, γιατί μ`αγαπάς, είμαι ευτυχισμένος γιατί χάθηκα για άλλη μια φορά μέσα στο ερωτευμένο σου βλέμμα, είμαι ευτυχισμένος κι ας ξέρω ότι όλα είναι...νοητά!